تبلیغات
فناوری اطلاعات - SNMP
 
فناوری اطلاعات
صفحه نخست         تماس با مدیر         پست الکترونیک        RSS         ATOM
 
 
شنبه 20 آذر 1389 :: نویسنده : یسرا شهراد

SNMP    مخفف Simple Network Management Protocol

SNMPیک پروتکل برای مدیریت شبکه است که شما اون رو می تونید روی هر سیستمی (از جمله روترها) نصب کنید و به مدیریت و البته Monitoring شبکه خودتون بپردازید.

البته SNMP v1 & SNMP v2 مشکلات امنیتی زیادی دارد . 

معمولاْ  مدیران شبکه و افراد آشنایی زیادی با اون ندارند نمی تونند به خوبی اون رو manage کرده و به راحتی می شه سوء استفاده کرد

  پروتکل SNMP پروتکلیست جهت کنترل و دریافت اطلاعات از کلیه تجهیزات تحت شبکه که این پروتکل را پشتیبانی میکنند.

این پروتکل در مجموع دارای دو متد بسیار مهم می باشدمتد SET و متد GET .متد SET جهت اعمال تنظیمات و متد GET جهت دریافت اطلاعات از قطعات IP Based مورد استفاده قرار می گیرد.معمولا در بحث SNMP مباحثی چون MIB و OID نیز مطرحست.هر Device تحت شبکه که پروتکل SNMP رو ساپورت می کنه OID های مربوط به خود رو داره.بطور مثال شما قصد دارید با کمک این پروتکل یک روتر سیسکو را از راه دور ریستار کنید برای این منظور شما بایستی با متد SET مقدا ر( OID (.3.6.1.4.1.9.9.48.1.1.1.6.1 را ست نمود تا بتوانید از راه دور روتر را ریستار نمایید.البته بحث درمورد پروتکل SNMP بسیار وسیع تر از آنچیزیست که من اینجا مطرح نمود.مباحثی چون Trap و MIB Browser از جمله مطالبیست که در بحث پروتکل SNMP مطرح می باشد.
در دلفی در مجموع کامپوننت
Indy این پروتکل موجود می باشد.

مزایای SNMP چیست ؟

بزرگترین مزیت استفاده از
SNMP این است که SNMP برای سادگی طراحی شده و بنابراین کاربرد آن برای شبکه های بزرگ راحت است و زمان نصب آن کوتاه و بسیاری از فشارها و کارها را در شبکه کاهش میدهد. همچنین طراحی ساده آن این امکان را برای کاربر فراهم میکندکه برای متغیرهایی که میخواهد ببیند برنامه ریزی نماید و نمایش در سطح پایین برای متغیر های زیر انجام دهد :


الف ) عنوان متغیر


ب ) نوع داده متغیر ( به عنوان مثال : عدد صحیح , رشته )


ج ) عدم تفاوت در نوع متغیر که فقط خواندنی باشد یا قابل خواندن و نوشتن ( متغیر )
نتیجه تمام این ساده سازی ها این است که مدیریت شبکه ساده شده و بمقدار زیاد از فشارهای موجود کاسته میشود

مدیریت شبکه های کامپیوتری SNMP

مدیریت شبکه مفهومی است که از ابزارها و تکنیک های مختلف به منظور مدیریت شبکه ها و سیستم ها استفاده می‌کند. مدیریت شبکه شامل پنج عملکرد اصلی است که عبارتند از: مدیریت خطا، مدیریت تنظیمات، مدیریت حسابداری، مدیریت اجرا و مدیریت امنیت.


در شبکه های کامپیوتری که ترکیبی از روترها، سوییچ ها و سرورها هستند، به منظور مدیریت همه ابزارها در شبکه باید کاری انجام شود تا از کارکرد بهینه آنها آگاه شد. اینجاست که
SNMP، پروتکل ساده مدیریت شبکه، می تواند کمک کند.

این پروتکل در سال 1988 معرفی شد تا احتیاجات رشدیافته ای را در پروتکلی به منظور مدیریت ابزارهایی که بر پایه پروتکل IP کار می کنند، اعمال کند. هسته اصلی SNMP مجموعه ساده ای از اعمال است که بهadministrator ها توانایی تغییر در محدوده ابزارهایی که بر پایه این پروتکل کار می کنند را، فراهم می‌کند. همچنین امکان اداره کردن، بازبینی و پشتیبانی از شبکه های کامپیوتری دور یا محلی که بر اساس TCP/IP کار می کنند، میسر می شود و در واقع راهی استاندارد به منظور یافتن اطلاعات شبکه ای است.

در مقایسه با SGMP که تنها برای مدیریت روترهای اینترنت ایجاد شد، SNMP برای مدیریت Unix، Windows، پرینتر ها، Modem Rackها و غیره به کار می رود. مانیتور کردن شبکه به منظور درک بهتر چگونگی کارکرد شبکه، از دیگر عملکردهای مدیریت شبکه است که نه تنها برای ترافیک های محلی به کار نمی رود، بلکه برای interface های شهری نیز استفاده می شود.


در این پروتکل، دو عنصر ارتباطی به نام های عامل ها و مدیران وجود دارندکه عامل ها اطلاعات شبکه ای را برای برنامه مدیر که روی کامپیوتر دیگر در حال اجراست، تولید می کند. مدیر، یک راه انداز سرور است که بعضی از انواع نرم افزارهای سیستمی که وظایف مدیریتی شبکه را بر عهده دارند، اجرا می کنند. مدیران اغلب با عنوان
NMS شناخته می شوند. وظیفه یک NMS، سرشماری و دریافت trap از یک عامل در شبکه می باشد. Trap راهی است که یک عامل از طریق آن وقوع چیزی را به NMS خبر می‌دهد.شکل زیر چگونگی ارتباط NMS و عامل را نمایش می دهد.



مدیران و عامل ها از MIB ها به صورت مشترک استفاده می کنند که همانند یک پایگاه داده است و متشکل از هر نوع اطلاعات آماری از device های مدیریت شده می باشد و این اطلاعات را به صورت ساختار درختی نمایش می دهد.


گروه
IETFSNMP ، پروتکل را به عنوان پروتکل استانداردی برای کنترل ترافیک اینترنت معرفی کرده است. همچنین RFC هایی مخصوص پروتکل های موجود در محدوده‌ی پروتکل IP منتشر کرده است. پروتکل SNMP در سه نسخه ارائه شده است که اولین نسخه از آن در RFC1157 معرفی شده است. امنیت در این نسخه از پروتکل پایین است و با کلمه عبور می توان با آن ارتباط برقرار کرد. در کل سه نوع ارتباط رشته ای در SNMPv1 وجود داردکه عبارتند از:

SNMPv2 بر پایه ارتباط رشته ای کار می کند که از لحاظ فنی SNMPv2c نامیده می شود و در RFC3416، RFC3417، RFC3418 معرفی شده است. Read-only، write-only و trap.


SNMPv3 آخرین نسخه از SNMP است که مزیت اصلی آن نسبت به نسخ قبلی، در مدیریت شبکه، امنیت است و پشتیبانی هایی به منظور خصوصی کردن ارتباط ها بین موجودیت های مدیریت شده، اضافه می کند. به طور کلی این نسخه از SNMP تحولی از استانداردهای اولیه به استانداردهای نهایی ایجاد کرده است. RFC هایی که این نسخه را تعریف می کنند، عبارتند از:
RFC3410, RFC3411, RFC3412, RFC3413, RFC3414, RFC3415, RFC3416, RFC3417, RFC3418, RFC2576

با توجه به اینکه
SNMPv3 یک استاندارد کامل است، ولی تولیدکنندگان به سختی نسخه جدیدی از یک پروتکل را قبول می کنند و اکثر اعمال تولیدکنندگان SNMP بر طبق SNMPv1 صورت می گیرد.


SNMPv1 و SNMPv2 از مفاهیم ارتباط های رشته ای به منظور برقراری اطمینان بین مدیران و عامل ها استفاده می کنند. ارتباط های رشته ای که پیشتر نام برده شد، لزومآ کلمه عبور هستند که هر کدام از آنها فعالیت های مختلفی را کنترل می کنند.


در ارتباط رشته ای
read-only، همانطور که از نام آن مشخص است، امکان خواندن داده را به شما می‌دهد و هر گونه تغییر یا اصلاح در آن غیر ممکن است. به عنوان مثال شما قادر خواهید بود تعداد بسته هایی که به پورت های روتر شما فرستاده می شود را، بخوانید، اما صفر کردن شمارنده را غیر ممکن می سازد.
ارتباط رشته ای
read-write، امکان خواندن و تغییر مقادیر را میدهد. با این ارتباط شما می توانید شمارنده ها را بخوانید، مقادیر آنها را صفر کنید و همچنین واسط ها را صفر کنید یا کارهایی در جهت تغییر تنظیمات روتر انجام دهیم.


سرانجام ارتباط رشته ای
trap امکان دریافت رشته ها از جمله اخطارهای غیر همزمان از عامل را فراهم می کند. بیشتر فروشندگان، تجهیزات خود را با ارتباط رشته ای پیش فرض می فرستند. به طور نمونه از public برای ارتباط رشته ای read-only و private برای ارتباط رشته ای read-write استفاده می شود. تغییر این پیش فرض ها پیش از اینکه دستگاه روی شبکه قرار گیرد، مهم است. زمانیکه یک عامل SNMP را نصب می کنید،‌ مقصد رشته ی آن را تنظیم می کنید از آن پس هر رشته ای که آن عامل تولید می کند، به این آدرس فرستاده می شود.


در این بخش مثالی از کارکرد
SNMP در شبکه را به منظور درک بهتر بیان می کنیم. تصور کنید شبکه ای از 100 نوع ماشین داریم که سیستم عامل های مختلفی روی آن اجرا می شوند. برخی از ماشین ها file server هستند، تعداد کمی print server می باشند. یکی دیگر نرم افزاری اجرا می کند که به شرح معاملات کارت اعتباری رسیدگی می کند و بقیه کارهای پرسنلی انجام می دهند. علاوه بر این چندین سوئیچ و روتر به کارکرد شبکه کمک می کند. یک مدار T1شرکت را به اینترنت وصل می کند و یک ارتباط خصوصی برای سیستم تایید کارت اعتباری اجرا می شود. اگر file server در ساعات غیر کاری خراب شود، مشکلات زیادی را به دنبال خواهد داشت.

اگر مشکل سخت افزاری باشد، مشکل به راحتی رفع خواهد شد. اما هزاران دلار از فروش شرکت از دست خواهد رفت. همچنین اگر مدارT1 در اینترنت از کار بیفتد، مقدار زیادی از درآمد حاصل از فروش سایت شرکت را تحت تاثیر قرار می دهد. اینجاست که SNMP می‌تواند به ما حتی در ایام تعطیل کمک کند، بدون اینکه نیاز به نیروی انسانی باشد. این پروتکل امکان چک کردن شبکه را فراهم می کند. به طور مثال زمانیکه افزایش تعداد بسته های بد و ناجور که به یکی از روترها می رود، منجر به از کار افتادن روتر مربوطه شوند، SNMP گزارش می دهد و می توان قبل از، ازکار افتادن روتر مربوطه، نسبت به رفع مشکل اقدام کرد.





نوع مطلب :
برچسب ها :




درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : یسرا شهراد
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :